Misteriozna izmaglica Venere zapravo potiče od kosmičke prašine

Meteoriti često sadrže metale poput magnezija, silicija i željeza, a ranije se pretpostavljalo da bi spojevi željeza mogli apsorbirati ultraljubičasto zračenje. Magnezij i silicij iz meteorita pokazali su se kao veoma loši apsorberi UV zračenja, dok je željezo bilo izgledniji kandidat.

Sonde Venera i Vega ranije su detektovale atmosfersko željezo, dok je maseni spektrometar na letjelici Pioneer Venus Large Probe pronašao željezni sulfat. Ta otkrića desetljećima nisu imala jasno objašnjenje, ali su sumnje da su spojevi željeza misteriozni apsorber potvrđene kada su istraživači utvrdili da željezni sulfat odgovara svojstvima izmaglice.

Za čestice izmaglice na visini od 40 do 50 kilometara iznad površine kondenzacija nije moguća jer visoka energija čestica stvara barijeru koja ne dozvoljava kapljicama sumporne kiseline da se zalijepe za njihovu površinu. Taj proces naziva se nukleacijska barijera.

Čestice s jakom nukleacijskom barijerom topliji zrak tokom konvekcije nosi u gornji sloj oblaka, gdje se dovoljno ohlade da budu uključene u čestice sumporne kiseline. Ranija posmatranja su to sugerirala, a tim Karyua sada navodi da ima snažnije dokaze.

Otkriće bi moglo pomoći u razumijevanju izmaglica na drugim planetama. Karyu je rekao:

"Kao i na Veneri, posmatranje metalnih slojeva u atmosferi vanjskih planeta pomoglo bi u određivanju stopa taloženja metala u njihovim atmosferama i, posljedično, količina nastale izmaglice. Ovi efekti uspostavljaju kosmičku prašinu kao ključnu komponentu planetarnih klima, ulogu koja je vjerovatno važna i za egzoplanete."