LOS ANĐELES - Kultni film "Ostani uz mene", adaptacija novele Stivena Kinga u režiji nedavno preminulog Roba Rajnera, ovih dana obilježava 40 godina od premijere, a četiri decenije kasnije ostaje jedno od najvoljenijih ostvarenja o odrastanju, prijateljstvu i gubitku.
Od bioskopske premijere krajem avgusta 1986. godine, film je nastavio da pronalazi put do novih generacija gledalaca, a njegovu trajnu snagu potvrđuju univerzalne teme, snažne glumačke epizode i nostalgična atmosfera pedesetih godina. Naslov je, međutim, dobio i tragičnu dimenziju zbog prerane smrti Rivera Finiksa, jednog od četvorice mladih glavnih glumaca.
Film je zasnovan na Kingovoj noveli "Tijelo", objavljenoj u zbirci "Različite sezone" 1982. godine. Radnja je smještena u ljeto 1959. godine u izmišljeni grad Kasl Rok u Mejnu i prati četvoricu dječaka koji kreću u potragu za tijelom nestalog vršnjaka.
Naizgled jednostavna avantura ubrzo postaje priča o prijateljstvu, strahu, porodičnim odnosima i trenutku kada djetinjstvo počinje da ustupa mjesto odraslom dobu.
Rajner je prepoznao Gordija kao srce priče
Put do ekrana nije bio jednostavan. Producenti Brus A. Evans i Karen Gideon zainteresovali su se za Kingovu novelu i počeli da rade na njenoj adaptaciji, ali je projekat u jednom trenutku ostao bez podrške većeg studija.
U produkciju je potom uključen Rob Rajner, koji je u scenariju prepoznao potencijal, ali je smatrao da priči nedostaje jasan emocionalni centar.
Predložio je da Gordi Lašans, dječak koji je istovremeno pripovjedač i učesnik avanture, postane centralna figura priče. Rajner se posebno poistovjetio sa njegovim likom.
"U knjizi se radilo o četvorici dječaka, ali kada sam Gordija stavio u centar, onda mi je to postalo logično. Ovaj film je bio o djetetu koje se nije osjećalo dobro u svojoj koži i čiji ga otac nije volio. Kroz iskustvo pronalaženja mrtvog tijela i prijateljstvo sa tim dječacima, počeo je da se osjeća osnaženim i postao je veoma uspješan pisac. U osnovi je postao Stiven King", objasnio je Rajner u intervjuu iz 2011. godine.
Upravo ova promjena dala je filmu dodatnu emocionalnu dubinu i omogućila da priča o četvorici dječaka istovremeno postane i priča o jednom dječaku koji pokušava da se izbori sa gubitkom i bolom.
Četiri dječaka koji su postali legendarna ekipa
Za četiri glavne uloge Rajner i producenti su intervjuisali više od 70 dječaka, od oko 300 kandidata koji su se pojavili na audiciji.
Na kraju su izabrani Vil Viton, River Finiks, Kori Feldman i Džeri O'Konel. Dok su Viton, Finiks i Feldman već imali glumačko iskustvo, za O'Konela je ovo bio prvi dugometražni film.
Rajner je želio da njihova bliskost pred kamerama bude što prirodnija, pa je prije snimanja organizovao druženja i glumačke vježbe. Četvoricu dječaka odveo je u Braunsvil u Oregonu, gdje je film sniman, i organizovao različite igre i vježbe koje su trebalo da ih zbliže.
