MEE tekst objavljuje nakon što je britanski premijer Andy Burnham prošle sedmice isključio koaliciju sa Zelenom strankom, čiji su članovi usvojili rezoluciju da je "cionizam rasizam", a koju je Burnham ocijenio antisemitskom.
Lider Zelenih Zack Polanski, koji sebe opisuje kao jevrejskog anticionistu, nije glasao o rezoluciji jer neki amandmani nisu prošli, a Burnhama je na X-u optužio za "opasno i neodgovorno" miješanje kritike Izraela i antisemitizma.
Prema MEE-u, cionizam je veći dio moderne jevrejske historije bio marginalna ideologija i u glavnu struju jevrejskih zajednica ušao je tek u posljednjih 75 godina. Većina britanskih Jevreja i dalje se izjašnjava kao cionisti, dok je među američkim Jevrejima to tek trećina, a najviše onih koji se opisuju kao anticionisti ili necionisti je u dobi od 18 do 34 godine.
Najveća jevrejska stranka u istočnoj Evropi
Jevrejski radnički savez Bund, osnovan krajem 19. stoljeća u istočnoj Evropi, bio je socijalistički pokret koji je očuvanje jevrejskog kulturnog identiteta spajao s internacionalističkom borbom radnika. Početkom 20. stoljeća bio je najveća i najbolje organizovana jevrejska stranka u tom dijelu Evrope, s 34.000 članova u 274 ogranka.
Središnja ideja Bunda bila je "doikayt", na jidišu "ovdješnjost": sigurnost Jevreja ne zavisi od države na drugom kraju svijeta, nego od borbe u mjestima gdje žive stoljećima. Izborni plakat Bunda iz Kijeva 1917. godine poručivao je: "Gdje živimo, tu je naša zemlja".
Molly Crabapple, autorica knjige "Here Where We Live Is Our Country" o bundističkoj historiji svoje porodice, za MEE kaže da je cionizam od početka popuštao pred evropskom etnonacionalističkom idejom da su Jevreji stranci kojima je mjesto negdje drugo.
