Dva medicinska instrumenta, pronađena u grobnici kineskog hirurga iz 15. vijeka, sadrže tragove anestetičkog jedinjenja, što bi moglo da predstavlja “najstariji hemijski dokaz” da su ljekari još tada pokušavali da umanje bol tokom komplikovanih zahvata.
Hirurške makaze i pinceta otkrivene su 1974. godine u grobnici čuvenog ljekara, po imenu Sja Čuan, koji je živio od 1348. do 1411. godine u kineskoj pokrajini Đangsu.
Tim istraživača, predvođen Kongkang Džaom sa Univerziteta u Sijanu, koristio je lasersku analizu kako bi ispitao sastav ostataka na instrumentima.
Otkriće na sječivima
Rezultati su pokazali prisustvo akonitina – jedinjenja koje proizvode biljke iz roda aconitum. Ove biljke često su se pominjale kao sastojci u drevnim kineskim ljekovitim receptima.
Akonitin u odgovarajućoj dozi ima anestetičko dejstvo. Međutim, izuzetno je opasan i danas se veoma rijetko koristi zbog visokog rizika od trovanja, piše New Scientist.
Naučnici ističu da su tragovi ove supstance bili koncentrisani upravo na sječivima makaza i vrhovima pincete, zbog čega smatraju da nije riječ o “slučajnoj kontaminaciji”.
Istorijski zaokret u istoriji medicine
Karni Mateson sa Univerziteta u Brizbejnu, analizirajući objavljene zaključke, smatra da nema sumnje da je ovo “najstariji dokaz” upotrebe anestetika u istoriji medicine. Prema njegovim riječima, otkriće pokazuje da su rani hirurzi znali mnogo više o ublažavanju bola nego što se do sada pretpostavljalo.
– Sada možemo da razumijemo zbog čega su hirurški zahvati postojali i kako su u prošlosti mogli da budu toliko rasprostranjeni i izvodljivi – rekao je Mateson.
Drevne metode detoksikacije biljke
Istorijski zapisi ukazuju da su ljekari iz perioda dinastije Ming razvili posebne metode za smanjenje toksičnosti akonitina. Među njima su bili nesvakidašnji tretmani poput:
– pripreme uz dječiji urin
– potapanja u crnu soju
– kuvanja u sirćetu
– detoksikacije mungo pasuljem
– uklanjanja spoljne kore akonita.
Karni Mateson ističe da je izdvajanje akonitina iz tako otrovne biljke, kao i pronalaženje načina da se bezbjedno primjeni na pacijentima, zahtijevalo ogromno naučno znanje za to vrijeme, piše Telegraf.
– Morali su da izvuku supstancu iz biljke, a da pritom ne naškode sebi. Zatim su morali da je obrade tako da može bezbjedno da se koristi. I na kraju, morali su da budu sigurni da zaista djeluje – objasnio je Mateson.
Saznajte sve o najvažnijim vijestima i događajima, pridružite se našoj Viber zajednici ili čitajte na Google News.
