Prema scenariju iz dostavljenog teksta, ulaganje od 10.000 dolara u berzanski fond, odnosno ETF, poput fonda Vanguard S&P 500 ETF, moglo bi na kraju 2027. vrijediti približno 7.000 dolara ukoliko bi tržište zabilježilo pad od oko 30 odsto, navodi Fool.
To je ilustracija mogućeg gubitka zasnovana na istorijskim padovima, a ne pouzdana prognoza. Autor ističe da negativan scenario nije jedini moguć i najavljuje razmatranje istorijski povoljnog perioda za akcije, ali taj dio analize nije obuhvaćen dostavljenim odlomkom.
Prema podacima kompanija First Trust i Bloomberg navedenim u tekstu, prosječan period rasta tržišta od 1942. godine trajao je duže od četiri godine.
Nasuprot tome, prosječan period pada, poznat kao medvjeđe tržište, trajao je nešto više od 11 mjeseci. Prosječan kumulativni gubitak tokom tih perioda iznosio je 31,7 odsto.
Istorijski podaci tako pokazuju da su padovi uglavnom bili kraći od perioda rasta, ali dovoljno snažni da značajno smanje vrijednost portfelja.
Ipak, prosječno trajanje i dubina prethodnih padova ne određuju kada će početi naredni, koliko će trajati niti kakve će posljedice ostaviti.
Tržišni rast podstaknut razvojem vještačke inteligencije često se poredi s procvatom internet kompanija i kasnijim pucanjem dotkom balona.
U dostavljenom tekstu navodi se da je tadašnje medvjeđe tržište trajalo približno godinu i po, uz pad indeksa S&P 500 od gotovo 37 odsto.
Autor, međutim, ukazuje na razlike između tadašnje i sadašnje strukture tržišta.
Krajem 1999. godine, prije pucanja balona, među deset najvećih pozicija u indeksu nalazile su se kompanije iz različitih privrednih grana, uključujući Volmart, Dženeral elektrik, Ekson mobil, Sitigrup i Houm depo.
Takav sastav značio je da najveće kompanije u indeksu nisu bile koncentrisane isključivo u tehnološkom sektoru.
