Dr Milan Blagojević
Koliko je ta deklaracija skrojena samo po mjeri Milorada Dodika dokazuje onaj dio njenog teksta na koji ukazujem u nastavku (uz slikovni prikaz tog dijela) uz jednu napomenu koju ne treba zanemariti, a to je da prilikom glasanja o Deklaraciji od 83 narodna poslanika, koliko ih ima Narodna skupština, njih 23 nije bilo prisutno, dok je od 60 prisutnih poslanika za Deklaraciju glasalo njih 57, a troje poslanika je bilo uzdržano.
Dakle, u tački 4. Deklaracije iznosi se tvrdnja da je Aneks 10 Dejtonskog sporazuma:
"davao legitimitet Kancelariji visokog predstavnika za privremeno i ograničeno vršenje funkcija iz nadležnosti domaćih organa".
Time je Narodna skupština u stvari rekla da je OHR navodno imao pravo koje nema, da vlada Bosnom i Hercegovinom i Republikom Srpskom, vršeći time funkcije vlasti iz nadležnosti domaćih organa.
Na taj način je Dodikov režim ponovo zloupotrijebio Narodnu skupštinu i pogazio njene ranije deklaracije, rezolucije i ko zna koje ne akte, u kojima Narodna skupština nikada do danas nije iznosila prethodno citiranu tvrdnju iz tačke 4. Deklaracije.
Da se radi o tvrdnji skrojenoj za Milorada Dodika, kojom se on ne zamjera Zapadu i SAD-u već im štaviše priznaje da su navodno mogli da vladaju nad nama putem OHR-a, čime Dodik pere i svoje tvrdnje iz 1999. da je OHR iznad Ustava BiH, dokazuje ono što takođe piše u tački 4. predmetne Deklaracije Narodne skupštine od 26.5.2026. godine.
Naime, u toj tački stoji da je sa takvim načinom vladanja OHR-a u BiH došlo ne odmah, sa prvim nametanjem zakona OHR-a 1997. godine.
Umjesto toga, u Deklaraciji od 26.5.2026. godine Dodikove marionete u Narodnoj skupštini kažu da se sa navodnim ugovornim režimom koji je navodno davao legitimitet Kancelariji visokog predstavnika "za privremeno vršenje funkcija iz nadležnosti domaćih organa" konačan i potpun prekid desio tek:
"2021. godine stupanjem na dužnost Kristijana Šmita".
Drugim riječima ovim je Narodna skupština, tačnije rečeno onih 57 Dodikovih marioneta u njoj, rekla da je OHR po njima imao pravo da vlada nad nama do dolaska Šmita, da je do tada to bilo ispravno, a da tek od dolaska Šmita to više nije u redu.
Zašto je to tako tek od Šmitovog dolaska u BiH, nije teško zaključiti. Očigledno je da je to samo zato što je Milorad Dodik pravosnažno krivično osuđen za Šmitovo krivično djelo neizvršenje odluka visokog predstavnika, pa zbog ličnih interesa Milorada Dodika otklon Narodne skupštine od OHR-a treba da bude samo od dolaska Šmita u BiH 2021. godine, a ne prije toga.
I tako je Dodik po ko zna koji put zloupotrijebio i namagarčio Narodnu skupštinu, koja je i ovaj put odradila posao ne za Republiku Srpsku nego za Milorada Dodika.
Koliko je takvo ponašanje ogavno i dostojno samo prezira, govore i naredni razlozi, zbog kojih je Narodna skupština umjesto ovakve zle i naopake Deklaracije, trebala da usvoji deklaraciju u kojoj bi pisalo ono što je za dobro Bosne i Hercegovine i Republike Srpske, a ne samo za dobro Milorada Dodika, a to je da Narodna skupština Republike Srpske:
1. Poziva Savjet bezbjednosti UN da hitno usvoji rezoluciju kojom se okončava funkcija visokog predstavnika u BiH i zatvara Kancelarija OHR-a.
2. Poziva Savjet bezbjednosti UN da rezolucijom iz tačke 1. ove deklaracije uputi strane potpisnice Dejtonskog mirovnog sporazuma da, na osnovu člana 71. Bečke konvencije o pravu međunarodnih ugovora, hitno otklone sve posljedice pravne ništavosti akata koje su suprotno međunarodnom pravu, i pozivanjem na protivpravna tzv. Bonska ovlašćenja iz decembra 1997. godine Upravnog odbora Savjeta za primjenu mira u BiH, nametnuli visoki predstavnici u BiH od 1997. do danas, jer su svi ti nametnuti akti flagrantan vid kršenja suvereniteta Bosne i Hercegovine kao države članice UN, što je u vidu opštih imperativnih načela međunarodnog prava zabranjeno Poveljom UN da se čini prema bilo kojoj državi članici UN.
Naime, Povelja UN kao vrhovni pravni akt međunarodnog prava garantuje svakoj državi članici UN pravo na suverenu jednakost (članovi 2. i 24. stav 2. Povelje UN), te dosljedno tome zabranjuje svima (UN-u i svim državama) da se na bilo koji način i pod bilo kojim izgovorom miješaju u bilo koja pitanja iz nadležnosti druge države članice UN.
Dosljedno tome Povelja UN zabranjuje (član 78. Povelje) da se nad državom članicom UN uspostavi starateljstvo, odnosno protektorat u bilo kojoj situaciji.
Sve to kao opšta načela međunarodnog prava prihvata i propisuje kao pravnu obavezu i Ustav Bosne i Hercegovine (član 3.3B).
Međutim, sve te pravne obaveze grubo su i očigledno povrijeđene tzv. Bonskim ovlašćenjima Upravnog odbora Savjeta za primjenu mira u BiH, koji zaključci su u stvari protivpravni ugovor država članica tog odbora o stavljanju BiH pod njihovo starateljstvo-protektorat putem visokog predstavnika kao staratelja, kao i brojnim do danas nametnutim protivpravnim aktima visokih predstavnika u BiH, jer je time na najgrublji način, suprotno Povelji UN i Ustavu BiH, uspostavljen pravno zabranjeni protektorat nad BiH kao državom članicom UN.
Usljed toga su svi ti akti pravno ništavi prema članu 53. Bečke konvencije o pravu međunarodnih ugovora, kojim članom je propisano da je pravno ništav svaki akt koji je u trenutku svog donošenja suprotan imperativnoj normi opšteg međunarodnog prava, u koje norme spadaju načelo suverene jednakosti svih država članica UN, zatim zabrana da se na bilo koji način miješa u pitanja iz nadležnosti države članice UN, kao i zabrana uspostavljanja starateljstva - protektorata nad bilo kojom državom članicom UN, u bilo kom obliku i pod bilo kojim izgovorom.
Dosljedno onome što je propisano u članu 53. Bečke konvencije o pravu međunarodnih ugovora, ta konvencija u članu 71. propisuje obavezu ugovornih strana ništavih ugovora i drugih ništavih akata da otklone posljedice tih akata i svakog čina izvršenog na osnovu akata suprotnih svakoj imperativnoj normi opšteg međunarodnog prava.
3. Polazeći od svega navedenog, Narodna skupština Republike Srpske ovom deklaracijom još jednom poziva Savjet bezbjednosti UN da svojom rezolucijom kojom okončava funkciju visokog predstavnika u BiH i kojom zatvara Kancelariju OHR-a, istovremeno zahtijeva od ugovornih strana Dejtonskog mirovnog sporazuma i država članica Savjeta za primjenu mira u BiH da hitno otklone posljedice ništavosti zaključaka (tzv. Bonskih ovlašćenja) Upravnog odbora Savjeta za primjenu mira u BiH i svih akata visokih predstavnika u BiH nametnutih protivpravno od 1997. godine do danas.
Tako je, dakle, trebalo da glasi deklaracija, za dobro svih, a ne za dobro isključivo Milorada Dodika.
Dr Milan Blagojević
Foto: AI
