Prema studiji, model utvrđuje koja pitanja treba postaviti pacijentu, kao i koje preglede i testove treba sprovesti.
U tome mu pomaže sistem za koordinaciju, koji organizuje način na koji vještačka inteligencija pristupa problemu, koristeći simulirani tim kliničkih stručnjaka koji sarađuju u rješavanju dijagnostičkih slučajeva.
Postojeći modeli vještačke inteligencije za medicinsku primjenu uglavnom analiziraju sve simptome pacijenta, laboratorijske rezultate i snimke istovremeno, a zatim daju dijagnozu.
Kada sistem za koordinaciju usmjerava proces postavljanja dijagnoze, model najprije odlučuje koja pitanja treba postaviti o istoriji bolesti pacijenta i koji su nalazi fizičkog pregleda značajni.
Na osnovu dobijenih informacija određuje koje testove treba uraditi, razmatra rezultate i, po potrebi, nalaže dodatna ispitivanja.
Tokom cijelog procesa vještačka inteligencija ažurira radne pretpostavke i planove, naveli su rukovodioci istraživanja.
Kada je od ovog AI alata zatraženo da dijagnostikuje više od 300 veoma neuobičajenih i složenih medicinskih slučajeva, model koji koristi ovaj sistem za koordinaciju dijagnostike bio je više nego dvostruko precizniji u procjeni stanja pacijenata i utvrđivanju dijagnoze od ljekara opšte prakse koji su koristili udžbenike i internet.
