FOTO: Noć sevdaha Damira Imamovića sa prijateljima u BNP-u
Damir Imamović sa tamburom, turski majstor na kemenčeu Derya Türkan, te slovenački kontrabasist Žiga Golob večeras (srijeda) su oduševili zeničku publiku koja, nažalost, nije ispunila BNP kako to ovaj, jedan od ponajboljih world music izvođača, zaslužuje.
Dio bogatog autorskog, interpretatorskog i muzičkog opusa iz osam albuma i beskonačne baštine sevdalinke, Damir je započeo sevdalinkom “počeo pjesmom Salko se vija”, a završio u publici, bez mikrofona i instrumenata, pjevajući “Moj golube” na drugom bisu.
Spoj karizmatičnosti, energičnosti i duhoviti i neuobičajeni komentari, te opisi numera, fenomenalan zvuk i instrumenti, recept su da 80-ak minuta prođe kao tren.
Od klasika poput “U Stambolu na Bosforu”, “Kad bi ovo bio kraj”, “Da sam ptica”, preko “Kafu mi draga”, pa do “Harmonike”, posebno emotivne autorske kompozicije posvećene Farah Tahirbegović, prerano preminuloj Zeničanki, književnici, kritičarki i vokalu benda “Dertum”, s kojom se Damir družio i privatno i u muzičkim krugovima.
Unuk legende Zaima i sin Nedžada Imamovića, kako stoji u nizu recenzija, nije samo puki interpretator sevdaha. Tako je od Vlaseničanina Omera Ombašića koji je u ratu izbjegao iz Vlasenice u Norvešku, preuzeo snažnu “O bosanske gore snježne” koja sva odiše čežnjom za rodnim krajem.
Sve u svemu, jedna posebna zenička muzička noć vrlo rijetko ivođenih numera i vrlo specifičnog načina interpretacije, kojeg nam je upriličio virtuozni Damir Imamović.
