Zašto svako sjedište u avionu nema svoj prozor?

Prozori na avionu nisu stvar estetskog izbora, već stroge građevinske matematike. Trup letjelice sastoji se od nosećih elemenata koji obezbjeđuju čvrstinu i stabilnost.

Ovo je od presudnog značaja iz dva razloga:

Otvori za prozore moraju precizno da se uklope u noseću konstrukciju i opreme se dodatnim ojačanjima. Zbog toga se njihov položaj definiše u fazi projektovanja trupa, potpuno nezavisno od toga gde će se kasnije naći glava putnika. Zahtjevi konstrukcije uvijek imaju prednost nad rasporedom sjedišta.

Drugi ključni razlog leži u fleksibilnosti enterijera. Iako proizvođači poput Boinga i Erbasa izrađuju avione sa fiksnim položajima prozora, same avio-kompanije odlučuju o unutrašnjoj konfiguraciji kabine. Oni samostalno kroje raspored prema svojim poslovnim potrebama:

Kada se desi da pored sedišta označenog kao "mjesto uz prozor" stakla uopšte nema, razlog često prevazilazi običan razmak sjedišta:

Zbog toga oznaka sedišta pored prozora uglavnom sugeriše položaj uz bočnu stranu kabine, a ne precizan položaj prozora u odnosu na naslon.

Na prvi pogled, rješenje deluje jednostavno - zašto se prozori ne postave tako da svaki bude u ravni sa jednim redom sjedišta?

Međutim, to bi zahtijevalo radikalne izmjene same konstrukcije aviona, a ne samo prepravku unutrašnjih elemenata kabine. Osim toga, avio-kompanije tokom životnog vijeka letjelice često mjenjaju raspored sjedišta. Kada bi prozori bili vezani za jednu specifičnu konfiguraciju, svaka kasnija promena enterijera bila bi praktično nemoguća.

Prozori se projektuju prvenstveno prema zahtjevima bezbjednosti i čvrstine trupa, dok se raspored sjedišta prilagođava raspoloživom prostoru, komforu i poslovnom modelu kompanije. Zbog toga oznaka "sjedište pored prozora" garantuje mjesto uz zid kabine, ali ne i savršen pogled napolje, piše "Informer".