Štrajk glađu, molitva i krst – put do hrama u srcu Bara
Bogić Femić, protoprezviter-stavrofor, rođen je 1951. godine u Femića kršu, od oca Ljubomira i majke Darinke. Osnovnu školu pohađao je u Brzavi, a potom u Zatonu, dok je Bogoslovsku školu upisao u Prizrenu 1967. godine. Bogoslovski fakultet završio je 1990. godine.
Tokom službovanja u Barskoj parohiji, otac Bogić imao je jednu veliku želju – da u Baru bude izgrađen hram kao mjesto molitve, sabranja i duhovnog života vjernika. Zajedno sa ostalim sveštenicima, godinama je ukazivao nadležnim institucijama da su Bar i Mojkovac jedina dva grada bez crkve u užem gradskom jezgru.
Kako vlasti dugo nisu davale dozvolu za gradnju hrama, otac Bogić je odlučio da započne štrajk glađu na mjestu gdje se danas nalazi hram. Već nakon tri dana, njegovu borbu podržalo je oko 5.000 ljudi – pravoslavnih, rimokatolika i muslimana, što je predstavljalo snažan simbol zajedništva i vjere.
Na mjestu štrajka ubrzo je postavio drveni krst i u molitvi se obraćao Bogu, vjerujući da će istrajnost i vjera nadvladati sve prepreke. Uz blagoslov blaženopočivšeg mitropolita Amfilohija, borba je na kraju urodila plodom.
Danas se na tom mjestu uzdiže Hram Svetog Jovana Vladimira u Baru, jedan od najljepših pravoslavnih hramova u Crnoj Gori, kao trajno svjedočanstvo da molitva, žrtva i istrajnost mogu pobijediti sve.
Otac Bogić Femić upokojio se 2013. godine, ne dočekavši da u potpunosti vidi plodove svoje borbe, ali je iza sebe ostavio djelo koje i danas živi i okuplja vjernike, svjedočeći snagu vjere i ljubavi prema Bogu i narodu.