SPC slavi Svetu Hristinu: Vjernici joj se mole za snagu, vjeru i zaštitu porodice

U ljetnjem periodu, koji uglavnom pripada ljutitim, “ognjevitim” svecima, slavi se i Sveta velikomučenica Hristina.

Dan koji u crkvenom kalendaru nije upisan crvenim slovom utvrđen je u znak sjećanja na ranohrišćansku mučenicu koja se ni u najvećim patnjama nije odrekla vjere u Isusa, a njen praznik obiljležavamo 6. avgusta.

Sveta velikomučenica Hristina rođena je u 3. vijeku u gradu Tiru, današnji Liban, u paganskoj svešteničkoj porodici. Njen otac, imućni namijesnik Urban, pripremao ju je za inicijaciju u sveštenicu, ali je djevojčica u svojoj 11. godini doživjela prosvetljenje i prihvatila hrišćanstvo.

Bilo je to u periodu progona prvih hrišćana, decenijama pre nego što je car Konstantin donio sudbonosnu odluku koja je promenila tok istorije i Milanskim ediktom priznao slobodu ispovijedanja ove religije u Rimskom carstvu.

Odbacila idolopoklonstvo i paganske običaje

Da bi je sakrio od svijeta zbog njene izvanredne ljepote, otac je odredio najviši sprat jedne kule, da tu živi. Dao joj je robinje na službu i postavio u njene odaje idole srebrne i zlatne, da im svakodnevno prinosi žrtve. No, duši mlade Hristine beše teskobno u toj idolopokloničkoj sredini.”

“Gledajući kroz prozor danju u sunce i sve krasote svijeta, a noću u čudesno jato sjajnih zvijezda, ona po svom prirodnom razumu dođe do čvrste vjere u jednog Boga. Milostivi Bog, vidjevši njenu čežnju za istinom, posla joj anđela koji je prekrsti znamenjem, nazva je nevjestom Hristovom i pouči je bogopoznanju.”

Tada Hristina polupa sve idole i time izazva divlju jarost kod oca. On je izvede na sud i predade je mukama. Naredio je najprije da je nagu objese i oštrim gvožđem stružu i drobe njeno tijelo. Sastrugali su je toliko da su joj se kosti vidjele. Zatim su je protegli na gvozdenom točku i pod njom ložili oganj, a tijelo polivali vrelim uljem.

“Tako mučena, Sveta Hristina je slavila Boga i molila mu se, a anđeli nevidljivi stajali su pored nje, olakšavajući joj patnje. Zatim, po Božjem naređenju, ogroman plamen neočekivano je suknuo iz ognja, poletio na prisutne neznabošce i opekao hiljadu njih. Pošto nije znao šta više sa njom da uradi, otac je naredio da je bace u tamnicu. Ali, tamo ju je posjetio Božji anđeo, iscijelio joj rane i donio hranu.”

Poslije strašnih muka uznijela se na nebo

Poslije toga otac je naredio slugama da joj zavežu ogroman kamen oko vrata i bace je u more. Anđeo ju je odvezao, a svetiteljka je isplivala i počela da hoda po vodi kao po suvom. Kad je izašla na kopno, došla je kod oca koji i dalje nije vjerovao da je u pitanju Božja sila, nego je smatrao da je riječ o magiji, pa je naredio da je opet bace u tamnicu gdje je trebalo da je posjeku mačem. No, te noći zdrav Urban ispustu dušu i ode u grob prije svoje kćeri.

Ali, njegova dva namjesnika, Dion i Julijan, produžili su joj muke. Njena postojanost u trpljenju bola i čudesa koja su se tom prilikom dešavala obratili su mnoge tirske neznabošce u hrišćanstvo.

Za vrijeme mučenja Hristine, i Dion je naprasno umro pred očima okupljenog naroda. Julijan joj je odsjekao grudi i jezik kojim je veličala Isusa Hrista. Mučenica je uzela svoj jezik i bacila ga u oči Julijanu, poslije čega je oslijepio. Na kraju je izbodena kopljima i prosječena mačem, nastavljajući da živi u besmrtnom carstvu nebeskom.

Molitva Svete Hristine

Predanje bilježi njene riječi i molitvu: “Ovčica tvoja Isuse, Hristina, zove silnim glasom: Tebe, Ženiče moj, ljubim i tražeći te stradam, i raspinjem se i sahranjujem u krštenju tvome. I stradam radi tebe, da bih carstvovala s tobom, i umirem za tebe, da bih živela s tobom. Primi me kao čistu žrtvu, s ljubavlju žrtvovanu za tebe. NJenim molitvama, kao Milostiv, spasi duše naše.”

Mošti mučenice, koju je hrišćanska crkva proglasila sveticom i poštuje se u svim denominacijama, kasnije su prebačene u Carigrad. Tokom franačke okupacije relikvije su ukradene i odnijete u Torčelo. Potom su dugo bile na ostrvu Santa Kristina, nazvanom po njoj, da bi odatle u 14. vijeku bile prebačene u crkvu na Muranu. Danas počivaju u crkvi Svetog Franje u Veneciji.

Kao da je mirno zaspala, blaga i čista, kažu vernici koji su videli Svetu Hristinu u kovčegu od stakla… To su najbolje očuvane mošti svetiteljske u cijelom hrišćanskom svetu. Smatra se da je to zbog činjenice da je primila krštenje od samog Gospoda u moru, kada ju je čudesno spasao dok su pokušavali da je udave mnogobožci i njen rođeni otac bacivši je u dubine.

Sveta Hristina Tirska u Srpskoj pravoslavnoj crkvi slavi se 6. avgusta.