Putovanje ogromnih udaljenosti između najudaljenijih objekata u Sunčevom sistemu znači da New Horizons često mjesecima krstari svemirom s vrlo malo aktivnosti, osim pasivnog prikupljanja podataka. Tokom tih perioda sonda prelazi u režim hibernacije u kojem njeni instrumenti i dalje prikupljaju podatke, ali se većina drugih sistema isključuje kako bi se uštedjela energija.
Sonda New Horizons je ušla upravo u takav period hibernacije u augustu prošle godine, a sada se probudila u "dobrom zdravstvenom stanju", navodi NASA u svom saopćenju. Svemirska letjelica nalazi se 9,5 milijardi kilometara od Zemlje, toliko daleko da je radio signalima potrebno oko 9 sati da stignu do naše planete. Sada kada je ponovo aktivna, sonda New Horizons će početi slati podatke koje je prikupila tokom posljednjih 321 dan i obavijestiti kontrolore na Zemlji o tome kako njeni sistemi funkcionišu u hladnim i mračnim prostranstvima dubokog svemira.
Za sada se čini da je sonda u savršenom stanju.
"Svaki izvještaj o statusu tokom ovog perioda hibernacije bio je 'zelen', što znači da je sve bilo u redu sa sondom New Horizons svake sedmice", rekla je Alice Bowman, menadžerica operacija misije New Horizons u Laboratoriju za primijenjenu fiziku Univerziteta Johns Hopkins (APL).
New Horizons je prva i jedina svemirska letjelica koja je obavila prelet sistema Plutona, što je učinila 2015. godine. Četiri godine kasnije, hrabra sonda proučavala je najudaljeniji objekt ikada istražen u našem Sunčevom sistemu, planetezimal Arrokoth u obliku snješka, dok se nalazila 1,6 milijardi kilometara iza Plutona.
Od tada ova svemirska putnica velikog dometa istražuje granicu utjecaja našeg Sunca i proučava objekte u Kuiperovom pojasu, hladnom prstenastom području u obliku krofne, koje se sastoji od ledenih objekata i kruži oko vanjskog dijela Sunčevog sistema iza Neptuna.
New Horizons trenutno se udaljava od Zemlje brzinom od 483 miliona kilometara godišnje. Za tri sedmice će početi proučavati vodik u vanjskoj heliosferi, području svemira pod utjecajem toka nabijenih čestica koje se šire od Sunca, poznatog kao solarni vjetar.
Podaci koje sonda prikuplja na najudaljenijim dijelovima našeg Sunčevog sistema prvi su takve vrste. Oni bi mogli pomoći naučnicima da razumiju šta se događa na granici između područja pod utjecajem Sunca i međuzvjezdanog prostora, poznatoj kao "završni udar" (termination shock).
Samo dvije svemirske letjelice ranije su prešle ovu granicu, a to su NASA-ine blizanke sonde Voyager. Međutim, ti udaljeni istraživači nisu bili opremljeni istim naučnim instrumentima kao sonda New Horizons, koji joj omogućavaju provođenje mnogo osjetljivijih mjerenja ovog udaljenog područja Sunčevog sistema.
