Mihradž Ural (Mihrac Ural), kojeg Turska godinama traži kao jednog od organizatora bombaškog napada u Reyhanliju 2013. godine, uhapšen je u Siriji dok je pokušavao pobjeći, objavila je danas sirijska državna novinska agencija SANA.
Ural, koji je u Siriji koristio ime Ali Kajali (Ali Kayyali), jedan je od najtraženijih osumnjičenih za napad u kojem su ubijene 53 osobe. SANA nije objavila gdje je, kada i koja jedinica ga je uhapsila. Turske vlasti se o hapšenju još nisu oglasile.
Privođenje nakon potrage
Sirijsko Ministarstvo unutrašnjih poslova je 4. oktobra u pisanom saopćenju objavilo da su pripadnici Odjela za borbu protiv terorizma uhapsili Uralovog zamjenika Džemala Trablusija (Cemal Trablusi), kojeg se također tereti za planiranje napada. Ministarstvo nije navelo mjesto ni datum hapšenja.
Trablusi je, prema saopćenju, bio predstavnik za Alep i šef ureda milicije „Sirijski otpor“, koju je Ural predvodio tokom rata u Siriji.
Napad odnio 53 života
U napadu izvedenom s dva vozila natovarena eksplozivom u Rejhanliju (Reyhanli) u turskoj provinciji Hataj (Hatay) 11. maja 2013. godine ubijene su 53 osobe, a 155 ih je povrijeđeno. Ural, za kojeg se navodi da je jedan od vođa organizacije THKP-C/Acilciler, u optužnici je označen kao planer napada.
Deveti visoki krivični sud u Ankari je u februaru 2018. godine devet optuženih osudio na po 53 kazne otežanog doživotnog zatvora. Postupak protiv odbjeglih optuženih, uključujući Urala, bio je izdvojen. U tom postupku je 5. juna 2026. godine izrečena presuda kojom su Mehmet Gezer (Mehmet Gezer), Temir Dukandži (Temir Dükancı) i Džengiz Sertel (Cengiz Sertel) osuđeni na po 53 kazne otežanog doživotnog zatvora.
Ahmet Tuna (Ahmet Tuna), predsjednik Udruženja šehida 11. maja iz Rejhanlija, tada je upozorio da je Ural i dalje u bijegu i pozvao na njegovo hapšenje.
Porodica Asad
Ural je rođen 1956. godine u Antakiji (Antakya), a studirao je filozofiju na Univerzitetu u Istanbulu. Pritvoren je 1978. godine zbog pljačke banke, a 1980. godine je pobjegao iz zatvora u Adani kroz tunel koji je sam iskopao i otišao u Siriju. Režim Hafeza el-Asada (Hafez al-Assad) dao mu je državljanstvo, a s porodicom Asad razvio je bliske veze.
Od 1986. godine predvodio je proasadovsku miliciju koju je osnovao pod imenom Narodni front za oslobođenje Iskenderunskog sandžaka, a koja je kasnije preimenovana u „Sirijski otpor“. Optuživan je i za učešće u masakrima u sirijskim mjestima Banijasu (Baniyas) i Bajdi (Bayda) 2013. godine, što je negirao.
Turska je godinama tražila njegovo izručenje. Tadašnji ministar vanjskih poslova Mevlut Čavušoglu (Mevlüt Çavuşoğlu) je na sastanku u Sočiju u februaru 2018. godine izjavio da Ankara želi da Ural bude odmah uhvaćen i izručen Turskoj.
Ural je 2016. godine proglašen mrtvim, no ispostavilo se da to nije tačno. U julu 2019. godine teško je povrijeđen u bombaškom napadu na njegovo vozilo u Latakiji. Nakon pada Asadovog režima u decembru 2024. godine nestao je, a vjerovalo se da se krije u Siriji.
