Kada govorimo o vrhunskoj energetskoj efikasnosti i zadržavanju toplote u domovima, jedan materijal posebno se izdvaja.
Samo 25 milimetara termoizolacije od poliuretanske pjene po svojoj efikasnosti može odgovarati sloju mineralne vune od 45 milimetara ili zidu od pune opeke debljine čak 860 milimetara.
Upravo ova sposobnost zadržavanja toplote, uz malu težinu i izuzetnu izdržljivost, učinila je poliuretan, poznatiji kao PUR ili PU pjena, veoma zastupljenim materijalom u modernom građevinarstvu.
Otkriće koje je promijenilo građevinarstvo
Iako danas djeluje kao proizvod modernog doba, poliuretan ima dugu i zanimljivu istoriju. Prvi put ga je stvorio njemački naučnik Oto Bajer pred početak Drugog svjetskog rata, 1937. godine, u pokušaju da pronađe odgovarajuću zamjenu za gumu. Njegova izolaciona svojstva prva je iskoristila industrija piva 1948. godine za izolaciju buradi.
Međutim, prava revolucija nastala je 1954. godine kada je slučajnim dodavanjem vode u hemijsku reakciju stvoren kruti poliuretan. Krajem šezdesetih godina ovaj materijal je unaprijeđen u PIR (poliizocijanurat), koji donosi znatno bolju stabilnost i otpornost na vatru. Zanimljiv je podatak da je prva pasivna kuća na svijetu, sagrađena u Njemačkoj 1990. godine, koristila upravo prozore s profilima izolovanim poliuretanom.
Sama pjena nastaje hemijskom reakcijom izocijanata i poliola. Zavisno od molekularne težine poliola, dobija se fleksibilna pjena, kakvu imamo u dušecima i auto-sjedištima, ili kruta pjena za građevinske izolacije.
U ovom procesu veoma su važni stroga kontrola i tačan odnos komponenti.
Pjena sa zatvorenim i otvorenim ćelijama
Važno je razlikovati pjenu sa zatvorenim i otvorenim ćelijama.
Pjena sa zatvorenim ćelijama zadržava gasove i stvara veoma efikasnu toplotnu i hidroizolacionu barijeru, ali zbog toga blokira vlagu, pa prostorija mora biti dobro ventilisana kako ne bi došlo do kondenzacije.
