Potresni roman o stradanju ne samo stanovnika sela Prebilovci, već i cjelokupnog naroda Hercegovine od strane ustaša, kao i širi istorijski kontekst, autor je bazirao na stvarnim istorijskim događajima i istorijskim izvorima koji sežu čak i do srednjeg vijeka.
“U romanu postoje i neke “sporedne” priče koje čine grane stabla slika života, odnosno, fikcije pisca, a mene, kao Šumadinca koji je u kragujevačkoj tragediji izgubio 14 članova porodice, od čega rođenog dedu i njegova tri rođena brata, ponukalo su stvari iz prebilovačkog zločina koje nisu bile istorijski utemeljene”, kazao je Živković, pripremajući građu punih 11 godina, a pisanje romana je trajalo više od tri godine.
Napominjući da je građu za roman sakupljao u istorijskim arhivima, publikacijama koje su izašle na tut emu, ali i iz razgovora sa direktnim potomcima stradalnika koji su prvi imali uvid u njegov rukopis.
Veliku je pomoć, dodaje, imao i od Milenka Jahure, tadašnjeg predsjednika Srpskog nacionalnog društva “Prebilovci” koji mu je takođe dao izuzetno kvalitetnu građu o ovom zločinu, koji, kako kaže, može da se gleda u kontekstu tadašnjeg stradanja polovine Hercegovine.
“Naslov Hercegovačke golubice ima asocijaciju na ime same jame Golubinka, u koju su bacani živi Prebilovčani, ali i na mlade djevojke koje su prethodno mučene i silovane, pa žive bačene u jamu”, dodaje Živković.
