U naselju uz veliku deponiju u Paragvaju osnovan je dječiji orkestar. Instrumenti su napravljeni od otpada s te iste deponije, jer prava violina košta više nego kuća u tom naselju.
Uz jednu od najvećih deponija u Paragvaju živi naselje čiji stanovnici zarađuju sortiranjem otpada.
Djeca su odrastala među kamionima smeća.
Jedan muzičar, koji je tamo došao raditi kao tehničar na projektu zbrinjavanja otpada, počeo ih je učiti muzici.
Problem je bio što instrumenata nije bilo.
Skuplja od kuće
Prava violina u tom naselju bila je nedostižna.
Koštala je više nego kuća u kojoj su djeca živjela, pa je nije imalo smisla ni donositi, jer bi bila meta krađe.
Rješenje je došlo od jednog stolara koji je radio na deponiji.
On je od otpada počeo praviti instrumente.
Kako izgleda takav instrument
Tijelo violine napravljeno je od limene kante za boju.
Umjesto pravih dijelova, koriste se viljuške, kalupi za kolače i drvene daske s paleta.
Violončelo nastaje od bureta za ulje, a klavijature drvenih puhačkih instrumenata od dijelova cijevi i ključeva.
Materijal je besplatan, ali izrada traje dugo i traži precizno podešavanje da bi instrument uopšte držao ton.
Instrumenti su napravljeni od otpada s deponije uz koju djeca žive. Violina nastaje od limene kante i viljuški, violončelo od bureta za ulje. Orkestar je s njima nastupao u više zemalja.
Od probe u šupi do svjetske turneje
Prve probe održavane su u improvizovanom prostoru, s nekoliko djece.
Broj polaznika je rastao, jer je učešće u orkestru značilo poslijepodne provedeno izvan deponije.
Snimci nastupa proširili su se internetom, a zatim su uslijedili pozivi izvana.
Orkestar je nastupao u više zemalja, a o njemu je snimljen i dokumentarni film.
Šta je ostalo iza
Priča nije završila turnejom.
Dio djece iz orkestra kasnije je nastavio školovanje, a neki su i sami postali nastavnici muzike.
Model je preuzet i u drugim zemljama, gdje su po sličnom principu osnovani orkestri od recikliranog materijala.
Instrumenti su i dalje napravljeni od otpada, jer je to postalo dio identiteta orkestra, a ne samo nužda.
Kanta koja bi završila u zemlji sada ima ton, a djeca koja su sortirala otpad putuju s njom.
